Teraz z AI - twórz strony przez serwer MCP

Asystent AI

Spotlight - czat wewnątrz workspace'u, który czyta i edytuje treść z Twoimi uprawnieniami, na kluczu dostawcy, który przynosisz sam.

W panelu jest wbudowany czat - Spotlight. Działa na tym samym rdzeniu narzędzi, który serwer MCP udostępnia zewnętrznym klientom, tyle że podpiętym do Twojej zalogowanej sesji zamiast do tokenu API - więc może tyle, ile może Twoja rola, i ani trochę więcej.

Jak go otworzyć

Wciśnij Cmd + K (Ctrl + K na Windows i Linux) w dowolnym miejscu workspace'u albo kliknij iskierkę w górnym pasku.

Najpierw otwiera się paleta poleceń: ekrany i ustawienia workspace'u, które widzi Twoja rola, z przypiętym na dole wierszem Ask AI. Naciśnij Tab albo wybierz ten wiersz, a to, co wpisałeś, staje się pierwszą wiadomością. Enter na podświetlonym ekranie zamiast tego nawiguje - dzięki temu paleta pozostaje szybkim sposobem poruszania się i zamienia się w rozmowę dopiero wtedy, gdy o to poprosisz.

Konfiguracja

cmssy nie dostarcza własnego modelu. Spotlight działa na kluczu dostawcy, który przynosisz sam: otwórz Settings → AI Provider, wybierz OpenAI, Anthropic, Google, Mistral albo Groq, wklej klucz i wybierz model. Klucz jest szyfrowany w spoczynku, a dostawca rozlicza użycie bezpośrednio. Dopóki klucza nie ma, otwarcie czatu dokładnie to wyjaśnia i linkuje do konfiguracji - oraz do strony kluczy dostawcy - zamiast cokolwiek uruchamiać.

Karta setupu na stronie głównej nowego workspace'u ma przy każdym kroku przycisk Do it with AI: otwiera Spotlight z gotowym promptem tego kroku - publiczny model bloga, trzy przykładowe rekordy, strona główna - więc pierwsza rozmowa zaczyna się od czegoś konkretnego.

Okno albo panel obok kanwy

Domyślnie czat otwiera się jako okno nad bieżącym ekranem. W edytorze strony ma drugi dom: iskierka w prawej szynie dokuje go obok kanwy, więc rozmowa i edytowana strona są na ekranie razem. Okno ma przycisk dokowania, panel - oddokowania, a rozmowa przeżywa przenosiny.

Najpierw proponuje, potem działa

Odczyty dzieją się od razu. Wszystko, co tworzy lub zmienia dane, jest najpierw opisane i wykonywane dopiero po Twojej zgodzie - zwykłym tekstem dla większości narzędzi, a przy propozycji modelu danych jako karta podglądu z przyciskiem Utwórz.

Świadomym wyjątkiem są edycje na kanwie - z powodu opisanego niżej: nic nie jest zapisane, dopóki nie zapiszesz.

Wie, którą stronę masz otwartą

Gdy otworzysz edytor strony, czat zyskuje trzy narzędzia, których inaczej nie ma: wygeneruj stronę, przetłumacz stronę i edytuj stronę, którą masz przed sobą. Poproś o zmianę w otwartej stronie, a edytuje kanwę bezpośrednio, po id bloków, bez pytania Cię o id i bez wcześniejszej propozycji.

Te zmiany są niezapisane. Pojawiają się na kanwie dokładnie tak jak zmiany zrobione ręcznie - przejrzyj je, potem zapisz albo cofnij. Gdy przebieg może dotykać otwartej strony, edytor trzyma blokadę i po zakończeniu odświeża się z serwera, żeby kanwa i zapisany draft nigdy po cichu się nie rozjechały.

Poza edytorem tych trzech narzędzi nie ma, a asystent mówi, żeby otworzyć stronę, zamiast zgadywać, o którą chodzi.

Co obejmuje

  • Treść - strony i bloki, publikacja, modele i rekordy, media, formularze i zgłoszenia oraz powierzchnia commerce: produkty, zamówienia, rabaty i koszyki.
  • Pisanie - przepisz, rozwiń, skróć, popraw albo zmień ton fragmentu tekstu; wygeneruj meta tytuł i opis strony; wyprowadź ton marki i słowa kluczowe z opublikowanych stron. To ostatnie zapisuje ustawienia workspace'u, więc najpierw potwierdza.
  • Nawigacja - zapytaj, gdzie jest ekran albo ustawienie, a odpowie klikalnymi kartami, nigdy wypisanym URL-em.
  • Eksporty - poproś o CSV, JSON albo Markdown czegokolwiek, co potrafi odczytać, a dostaniesz przycisk pobierania, nie ścianę tekstu w czacie.
  • Członkowie i role tylko do odczytu. Może ich wylistować; nie może nikogo zaprosić, usunąć ani przepiąć. Poproszony mówi to wprost i linkuje do ekranu, zamiast machać akcją, której nie wykona.

Modele są domyślnie prywatne. Gdy prosisz o API treści - blog, produkty, cokolwiek, co czyta Twoja aplikacja - Spotlight proponuje model z publicznym dostępem delivery i mówi dlaczego, żeby pierwsze zapytanie z aplikacji nie zostało odrzucone.

Nic z tego zestawu nie dotyka Twojego kodu. Żadne narzędzie nie zapisuje pliku ani nie edytuje komponentu - schematy bloków zostają w repo, pod review.

Załączniki

Obrazy (PNG, JPEG, GIF, WebP) i PDF-y do 20 MB są wysyłane i trafiają do modelu.

Arkusze działają inaczej i to właśnie ta różnica jest użyteczna. CSV albo XLSX do 5 MB jest parsowany w Twojej przeglądarce i nigdy nie zostaje wysłany. Czat przesyła podgląd tekstowy - kolumny, ich wywnioskowane typy i do 200 wierszy - żeby model mógł wnioskować o kształcie danych. Gdy potem importujesz, import idzie w Twojej przeglądarce po całym pliku, nie po podglądzie.

Dlatego "zbuduj model danych z tego arkusza, a potem go załaduj" działa na pliku znacznie większym, niż uniósłby jakikolwiek komunikat czatu: model widzi dość, żeby zaprojektować pola, a wiersze nigdy nie przechodzą przez rozmowę.

Rozmowy

Każda rozmowa należy do Ciebie i do jednego workspace'u; współpracownicy jej nie widzą. Historia je listuje, a nowy czat zaczniesz albo stary skasujesz w dowolnym momencie.

Długie rozmowy nie zapominają po cichu. Starsze tury, które wypadają poza budżet kontekstu modelu, są składane w bieżące podsumowanie niesione do każdej kolejnej wiadomości jako tło - dzięki temu wątek trzyma się kupy długo po tym, jak surowe wiadomości przestały się mieścić.

Uprawnienia, limity i model

  • Czat wymaga uprawnienia ai:use. Bez niego nie jest dostępny dla danego członka.
  • Zestaw narzędzi jest składany z Twojej roli na starcie każdego przebiegu. Możliwości, których Twoja rola nie ma, są deklarowane modelowi z góry, więc powie, że nie może, zamiast wywalić się w połowie.
  • Dwadzieścia wiadomości na minutę, na osobę, na workspace. Pojedynczy przebieg kończy się po ośmiu krokach narzędziowych.
  • Czat działa na własnym kluczu dostawcy i modelu workspace'u - OpenAI, Anthropic, Google, Mistral albo Groq - wybranych w Ustawienia → Dostawca AI. Bez nich asystent pokazuje, jak je dodać, i nic nie działa; za zużycie rozlicza bezpośrednio dostawca.

To nie to samo co pasek w polu

Pola rich text mają własny przycisk AI i to inna rzecz: przepisuje, rozwija, skraca, poprawia gramatykę, zmienia ton albo tłumaczy tekst w tym jednym polu. Sięgaj po niego przy akapicie. Po asystenta sięgaj, gdy robota obejmuje więcej niż jedno pole - całą stronę, kilka języków, model i jego rekordy.

Następne kroki