Asystent AI
Czat wewnątrz workspace'u, który czyta i edytuje treść z Twoimi uprawnieniami - w oknie albo dokowany obok kanwy strony.
W panelu jest wbudowany czat. Działa na tym samym rdzeniu narzędzi, który serwer MCP udostępnia zewnętrznym klientom, tyle że podpiętym do Twojej zalogowanej sesji zamiast do tokenu API - więc może tyle, ile może Twoja rola, i ani trochę więcej.
Jak go otworzyć
Wciśnij Cmd + K (Ctrl + K na Windows i Linux) w dowolnym miejscu workspace'u albo kliknij iskierkę w górnym pasku.
Najpierw otwiera się paleta poleceń: ekrany i ustawienia workspace'u, które widzi Twoja rola, z przypiętym na dole wierszem Ask AI. Naciśnij Tab albo wybierz ten wiersz, a to, co wpisałeś, staje się pierwszą wiadomością. Enter na podświetlonym ekranie zamiast tego nawiguje - dzięki temu paleta pozostaje szybkim sposobem poruszania się i zamienia się w rozmowę dopiero wtedy, gdy o to poprosisz.
Okno albo panel obok kanwy
Domyślnie czat otwiera się jako okno nad bieżącym ekranem. W edytorze strony ma drugi dom: iskierka w prawej szynie dokuje go obok kanwy, więc rozmowa i edytowana strona są na ekranie razem. Okno ma przycisk dokowania, panel - oddokowania, a rozmowa przeżywa przenosiny.
Najpierw proponuje, potem działa
Odczyty dzieją się od razu. Wszystko, co tworzy lub zmienia dane, jest najpierw opisane i wykonywane dopiero po Twojej zgodzie - zwykłym tekstem dla większości narzędzi, a przy propozycji modelu danych jako karta podglądu z przyciskiem Utwórz.
Świadomym wyjątkiem są edycje na kanwie - z powodu opisanego niżej: nic nie jest zapisane, dopóki nie zapiszesz.
Wie, którą stronę masz otwartą
Gdy otworzysz edytor strony, czat zyskuje trzy narzędzia, których inaczej nie ma: wygeneruj stronę, przetłumacz stronę i edytuj stronę, którą masz przed sobą. Poproś o zmianę w otwartej stronie, a edytuje kanwę bezpośrednio, po id bloków, bez pytania Cię o id i bez wcześniejszej propozycji.
Te zmiany są niezapisane. Pojawiają się na kanwie dokładnie tak jak zmiany zrobione ręcznie - przejrzyj je, potem zapisz albo cofnij. Gdy przebieg może dotykać otwartej strony, edytor trzyma blokadę i po zakończeniu odświeża się z serwera, żeby kanwa i zapisany draft nigdy po cichu się nie rozjechały.
Poza edytorem tych trzech narzędzi nie ma, a asystent mówi, żeby otworzyć stronę, zamiast zgadywać, o którą chodzi.
Co obejmuje
- Treść - strony i bloki, publikacja, modele i rekordy, media, formularze i zgłoszenia oraz powierzchnia commerce: produkty, zamówienia, rabaty i koszyki.
- Pisanie - przepisz, rozwiń, skróć, popraw albo zmień ton fragmentu tekstu; wygeneruj meta tytuł i opis strony; wyprowadź ton marki i słowa kluczowe z opublikowanych stron. To ostatnie zapisuje ustawienia workspace'u, więc najpierw potwierdza.
- Nawigacja - zapytaj, gdzie jest ekran albo ustawienie, a odpowie klikalnymi kartami, nigdy wypisanym URL-em.
- Eksporty - poproś o CSV, JSON albo Markdown czegokolwiek, co potrafi odczytać, a dostaniesz przycisk pobierania, nie ścianę tekstu w czacie.
- Członkowie i role tylko do odczytu. Może ich wylistować; nie może nikogo zaprosić, usunąć ani przepiąć. Poproszony mówi to wprost i linkuje do ekranu, zamiast machać akcją, której nie wykona.
Nic z tego zestawu nie dotyka Twojego kodu. Żadne narzędzie nie zapisuje pliku ani nie edytuje komponentu - schematy bloków zostają w repo, pod review.
Załączniki
Obrazy (PNG, JPEG, GIF, WebP) i PDF-y do 20 MB są wysyłane i trafiają do modelu.
Arkusze działają inaczej i to właśnie ta różnica jest użyteczna. CSV albo XLSX do 5 MB jest parsowany w Twojej przeglądarce i nigdy nie zostaje wysłany. Czat przesyła podgląd tekstowy - kolumny, ich wywnioskowane typy i do 200 wierszy - żeby model mógł wnioskować o kształcie danych. Gdy potem importujesz, import idzie w Twojej przeglądarce po całym pliku, nie po podglądzie.
Dlatego "zbuduj model danych z tego arkusza, a potem go załaduj" działa na pliku znacznie większym, niż uniósłby jakikolwiek komunikat czatu: model widzi dość, żeby zaprojektować pola, a wiersze nigdy nie przechodzą przez rozmowę.
Rozmowy
Każda rozmowa należy do Ciebie i do jednego workspace'u; współpracownicy jej nie widzą. Historia je listuje, a nowy czat zaczniesz albo stary skasujesz w dowolnym momencie.
Długie rozmowy nie zapominają po cichu. Starsze tury, które wypadają poza budżet kontekstu modelu, są składane w bieżące podsumowanie niesione do każdej kolejnej wiadomości jako tło - dzięki temu wątek trzyma się kupy długo po tym, jak surowe wiadomości przestały się mieścić.
Uprawnienia, limity i model
- Czat wymaga uprawnienia
ai:use. Bez niego nie jest dostępny dla danego członka. - Zestaw narzędzi jest składany z Twojej roli na starcie każdego przebiegu. Możliwości, których Twoja rola nie ma, są deklarowane modelowi z góry, więc powie, że nie może, zamiast wywalić się w połowie.
- Dwadzieścia wiadomości na minutę, na osobę, na workspace. Pojedynczy przebieg kończy się po ośmiu krokach narzędziowych.
- Każdy przebieg jest liczony względem miesięcznego limitu tokenów AI organizacji. Gdy się wyczerpie, czat czeka do następnego okresu.
- Domyślny model to Claude Haiku 4.5. Workspace może podstawić własny klucz dostawcy - OpenAI, Anthropic, Google, Mistral albo Groq - w Settings → AI.
To nie to samo co pasek w polu
Pola rich text mają własny przycisk AI i to inna rzecz: przepisuje, rozwija, skraca, poprawia gramatykę, zmienia ton albo tłumaczy tekst w tym jednym polu. Sięgaj po niego przy akapicie. Po asystenta sięgaj, gdy robota obejmuje więcej niż jedno pole - całą stronę, kilka języków, model i jego rekordy.
Następne kroki
- Funkcje AI - rdzeń narzędzi, na którym stoi to i MCP.
- Serwer MCP - te same możliwości z Claude Code albo Claude Desktop.
- Członkowie i role - to, co asystent po Tobie dziedziczy.
- Page builder - edytor, w który się dokuje.